گرامر ضروری برای رایتینگ تسک ۱ (آکادمیک)

• زمان‌ها (Tenses)

کاربرد: انتخاب زمان صحیح بستگی به زمان ارائه داده‌ها دارد. معمولاً:

• • اگر نمودار مربوط به گذشته باشد (مثلاً ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰): از گذشته ساده استفاده می‌کنیم. (The number rose significantly.)
  • اگر نمودار پیش‌بینی برای آینده را نشان دهد (از ۲۰۲۵ به بعد): از آینده ساده یا حال ساده + افعال مدال پیش‌بینی (will, is projected to, is expected to) استفاده می‌کنیم. (Spending will increase / is expected to increase.)
  • اگر نمودار روندی بدون زمان خاص یا یک حقیقت کلی را نشان دهد: از حال ساده استفاده می‌کنیم. (The diagram illustrates the process…)
• نکته: حفظ یکسانی زمان (Tense Consistency) در کل توصیف بسیار مهم است.

• جملات مقایسه‌ای (Comparisons)

کاربرد: هسته اصلی تسک ۱، مقایسه داده‌ها برای نشان دادن روندها، شباهت‌ها و تفاوت‌های کلیدی است.

ساختارهای پرکاربرد:

• • صفت‌های تفضیلی و عالی: Higher than…, the highest, the most significant.
  • عبارات مقایسه‌ای: Similarly, Likewise, In contrast, Whereas, While.
  • ساختارهای پیچیده‌تر: Twice as high as…, three times the figure for…, not as popular as…

• جملات مجهول (Passives)

کاربرد دو مورد اصلی:

• • توصیف فرآیندها (Process Diagram): چون فاعل (کننده کار) مهم نیست، مجهول ضروری است. (The glass is crushed into small pieces. Then, it is melted in a furnace.)
  • توصیف نقشه‌ها (Map): برای توصیف تغییرات انجام شده. (The park was removed and a car park was built in its place.)
• نکته: در نمودارهای داده، معمولاً از مجهول استفاده نمی‌شود چون فاعل (مثلاً “مصرف”، “تعداد”) معلوم است.

• عبارات پیونددهنده (Linking Phrases)

کاربرد: ایجاد جریان منطقی و منسجم بین جملات و پاراگراف‌ها.

• انواع:
  • اضافه کردن اطلاعات: Furthermore, Moreover, Additionally.
  • نشان دادن تضاد: However, On the other hand, Despite this.
  • نشان دادن روند کلی: Overall, In general, Broadly speaking.

گرامر ضروری برای رایتینگ تسک ۲ (مقاله/ essay)

• افعال مدال (Modal Verbs) برای بیان نظر به صورت غیرمستقیم (Tentative Language)

کاربرد: در سبک آکادمیک، بیان قطعی و صددرصدی نظر (مخصوصاً در مورد موضوعات پیچیده اجتماعی) مناسب نیست. از افعال مدال برای نشان دادن احتمال، توانایی، اجبار یا پیشنهاد با احتیاط بیشتری استفاده می‌کنیم.

• مثال: به جای “This will cause social problems.” می‌گوییم: “This could/might/may lead to social problems.” یا “Governments should invest more in education.”

• جمله‌واره‌ها (Clauses) و جمله‌واره‌های حذف‌شده (Reduced Clauses)

کاربرد: ساخت جملات پیچیده (Complex Sentences) برای نمره بالای گرامر ضروری است. این کار با وصل کردن ایده‌های ساده به هم با استفاده از حروف ربط (Although, Because, Since, While, If) انجام می‌شود.

• • جمله‌واره: یک جمله کوچک که بخشی از یک جمله بزرگتر است. Although technology has many benefits, (جمله‌واره وابسته) it also poses some risks. (جمله اصلی)
  • جمله‌واره حذف‌شده: برای فشرده‌تر و حرفه‌ای‌تر کردن نوشتار، وقتی فاعل دو جمله یکی باشد، می‌توانیم فاعل و فعل جمله وابسته را حذف کنیم.
    • کامل: Because it is affordable, online education is popular.
    • حذف‌شده: Being affordable, online education is popular. یا Online education, being affordable, is popular.

• عبارات نشانه‌گذاری (Signposting)

کاربرد: راهنماییِ خواننده در طول essay. این عبارات ساختار مقاله را شفاف می‌کنند و به ممتحن نشان می‌دهند که شما ایده‌های خود را سازمان‌دهی کرده‌اید.

• انواع:
  • معرفی موضوع: It is widely argued that…, There is an ongoing debate about…
  • بیان نظر شخصی: From my perspective, I firmly believe that…
  • معرفی پاراگراف: The primary reason is…, Another compelling argument is…, A clear example of this is…
  • نتیجه‌گیری: In conclusion, To sum up, Therefore, it is evident that…

• نقطه‌گذاری‌ها (Punctuation)

کاربرد: استفاده صحیح از نقطه‌گذاری برای شفافیت معنی و جلوگیری از خطاهای گرامری (مانند Run-on Sentences) حیاتی است.

• مهم‌ترین موارد:
  • ویرگول (,): قبل از حروف ربط همپایه (but, and, so, yet) در جملات مرکب، بعد از عبارات مقدماتی، برای جدا کردن items در یک لیست.
  • نقطه‌ویرگول (;): برای اتصال دو جمله مستقل که از نظر موضوعی بسیار به هم مرتبط‌اند (جایگزین مناسب برای حرف ربط).
  • دو نقطه (:): برای معرفی یک لیست، مثال یا توضیح.
  • آپاستروف (‘): فقط برای حالت مالکیت (the government’s policy) یا مخفف‌ها (don’t) – در نوشتار آکادمیک رسمی معمولاً از مخفف‌ها پرهیز می‌شود.

• جملات شرطی (Conditionals)

کاربرد: برای بحث درباره شرایط، پیامدها و پیشنهادات. بسیار در تسک ۲ کاربرد دارد.

• پرکاربردترین نوع: شرطی نوع دوم (برای موقعیت‌های فرضی در حال یا آینده) و شرطی نوع صفر/اول (برای حقایق کلی و پیامدهای احتمالی).
  • مثال: If governments invested more in renewable energy, they would reduce their dependence on fossil fuels. (نوع دوم: پیشنهاد/فرض)
  • مثال: If children exercise regularly, they develop healthier habits. (نوع صفر: حقیقت کلی)

• سبک نوشتار آکادمیک (Academic Style)

کاربرد: این یک “ساختار” واحد نیست، بلکه مجموعه‌ای از انتخاب‌های زبانی است که نوشته را رسمی، دقیق و بی‌طرفانه (یا محتاطانه) می‌کند.

• ویژگی‌های کلیدی:
  • پرهیز از مخفف‌ها: استفاده از do not به جای don’t.
  • پرهیز از اصطلاحات عامیانه (Slang): استفاده از children/young people به جای kids.
  • استفاده از افعال رایج آکادمیک: utilize به جای use, investigate به جای look into, occur به جای happen.
  • نوشتن به صورت اسمی (Nominalization): تبدیل افعال به اسم برای فشرده‌تر و رسمی‌تر کردن جمله. مثلاً: “They decided suddenly” (فعلی) -> “Their sudden decision…” (اسمی).
  • بیان نظر با احتیاط (Hedging): با استفاده از قیودی

• زمان‌ها (Tenses)

کاربرد: توانایی تغییر روان و صحیح بین زمان‌ها، یکی از مهم‌ترین نشانه‌های تسلط در اسپیکینگ است. شما باید بتوانید درباره تجربیات گذشته، عادات فعلی، آرزوهای آینده و حقایق کلی صحبت کنید.

• مثال: “I used to play football in school, but now I prefer swimming. In the future, I would love to try hiking.” (گذشته، حال، آینده)
• نکته: توجه ویژه به Present Perfect برای صحبت درباره تجربیات زندگی (I have visited three countries) یا وضعیت‌های ادامه‌دار (I have lived here for 10 years).

• جملات مجهول (Passives)

کاربرد: در اسپیکینگ، وقتی کننده کار مهم نیست یا نمی‌دانیم، یا وقتی می‌خواهیم بر عمل یا نتیجه تأکید کنیم، از مجهول استفاده می‌کنیم.

• مثال: به جای “They built this park last year.” می‌گوییم: “This park was built last year.” (تأکید بر پارک). یا “My phone was stolen yesterday.” (نمی‌دانیم دزد کیست).

• عبارت‌های بیان نظر (Opinion Phrases)

کاربرد: دوری از تکراری بودن “I think” و نشان دادن دامنه زبانی بهتر. این عبارات برای پاسخ به سوالات Part 3 (بحث‌های انتزاعی) بسیار مفید هستند.

• گزینه‌های پیشرفته‌تر:
  • In my view/opinion,…
  • From my perspective,…
  • I firmly believe that…
  • It seems to me that…
  • I tend to think that… (برای نظرات کمتر قطعی)

• عبارت‌های بیان احتمال (Speculation Phrases)

کاربرد: برای پاسخ به سوالاتی که از شما پیش‌بینی، حدس یا بحث درباره آینده می‌خواهند. این عبارات “رنج” گرامری شما را نشان می‌دهند.

• مثال: “I’m not sure, but it’s likely that technology will play a bigger role.” یا “Perhaps we might see more electric cars.” یا “I imagine that education could become more online-based.”

• جملات شرطی (Conditionals)

کاربرد: برای صحبت درباره فرضیه‌ها، آرزوها و موقعیت‌های خیالی. به ویژه در Part 2 (توصیف کارت) و Part 3 رایج است.

• پرکاربرد:
  • نوع دوم (غیرواقعی حال): “If I had more free time, I would learn a musical instrument.” (در حال حاضر وقت ندارم، اما در حال صحبت کردن درباره یک فرض هستم).
  • نوع سوم (غیرواقعی گذشته): “If I had studied harder, I would have gotten a better score.” (برای ابراز تأسف یا صحبت درباره گذشته).
  • مختلط: “If I had saved money last year, I would be traveling now.”

• جملات شکافته (Cleft Sentences) برای تأکید

کاربرد: تأکید بر روی یک بخش خاص از جمله (مثلاً فاعل، مفعول یا علت). استفاده از آن، صحبت شما را طبیعی‌تر و تأثیرگذارتر می‌کند.

• ساختارهای رایج:
  • It + be + بخش مورد تأکید + that/who clause
    • معمولی: I need more free time.
    • شکافته: It is more free time that I need. (تأکید بر “more free time”)
  • What + clause + be + بخش مورد تأکید
    • معمولی: I enjoy the peaceful atmosphere.
    • شکافته: What I enjoy is the peaceful atmosphere. (تأکید بر “peaceful atmosphere”)

• جملات پیچیده (Complex Sentences)

کاربرد: وصل کردن ایده‌های ساده به هم برای ایجاد جریان منطقی و نشان دادن تسلط. پاسخ‌های شما نباید فقط از جملات ساده و کوتاه تشکیل شده باشند.

• حروف ربط پرکاربرد:
  • Although/Even though: برای نشان دادن تضاد. “Although I love action movies, I find comedies more relaxing.”
  • Because/As/Since: برای بیان دلیل. “I prefer cooking at home because it’s healthier.”
  • While/Whereas: برای مقایسه. “My brother is very outgoing, while I’m more reserved.”

• جملات مقایسه‌ای (Comparisons)

کاربرد: مقایسه تجربیات، افراد، مکان‌ها یا گزینه‌ها. این بخشی اساسی از بسیاری از سوالات اسپیکینگ است.

• ساختارهای پیشرفته:
  • The + صفت تفضیلی …, the + صفت تفضیلی …: “The more you practice, the more confident you become.”
  • Not as + صفت + as: “Living in a village is not as convenient as living in a city.”
  • Just as + صفت + as: “Online learning can be just as effective as traditional classes.”

• نشانگرهای نگرش (Attitude Markers)

کاربرد: افزودن لایه احساسی و نظر شخصی به صحبت‌های شما و طبیعی‌تر کردن آن. این قیود یا عبارات، نگرش شما را نسبت به چیزی که می‌گویید نشان می‌دهند.

• مثال: “Interestingly, many young people now prefer podcasts to radio.” یا “Sadly, pollution is getting worse.” یا “Arguably, the internet is the most important invention of our time.”

• قیود تکرار (Adverbs of Frequency)

کاربرد: توصیف عادت‌ها و روال‌های معمول با دقت بیشتر. این قیود در Part 1 (سوالات شخصی درباره عادات) بسیار رایج هستند.

• نکته: جایگاه این قیود معمولاً قبل از فعل اصلی و بعد از فعل to be است.
• مثال: “I usually go to the gym twice a week.” اما “I am often busy on weekends.” (بعد از am)
• قیود پیشرفته‌تر: به جای “always” یا “sometimes” از این موارد استفاده کنید: almost always, frequently, occasionally, rarely, hardly ever.

• هماهنگی سطح دانش

استفاده از ساختارهای گرامری بسیار پیشرفته در کنار دایره لغت محدود و ساده، نه تنها کمک‌کننده نیست، بلکه نمره شما را کاهش می‌دهد. سعی کنید سطح لغت و گرامر را همگام پیش ببرید.

• رابطه مستقیم رنج و دقت با نمره

نمره نهایی گرامر شما تابعی مستقیم از تنوع ساختارهای درست (رنج بالا) و تعداد کم خطا (دقت بالا) است.

• انتخاب روش مطالعه: رویکرد تلفیقی (Eclectic)

به جای روش‌های صرفاً قاعدهمحور (Deductive) یا فقط کاربردی (Inductive)، از روش تلفیقی استفاده کنید. این روش که در کتاب‌های معرفی شده به کار رفته، ترکیبی از مطالعه قاعده، تمرین، خواندن متن و گوش دادن است و نتیجه بهتری دارد.

• آزمون و خطا: کلید یادگیری

یادگیری زبان ذاتاً پر از آزمون و خطاست. بیشتر بنویسید، بیشتر صحبت کنید، اشتباه کنید و از اشتباهات خود درس بگیرید. حتی افراد با نمره ۸ آیلتس نیز ممکن است خطاهای کوچکی داشته باشند. پس از اشتباه نترسید، بلکه آن را فرصتی برای یادگیری بدانید.